بنی صدر: اجتهاد ۱۶۱ علم لازم دارد که من همه را دارم

مجلس خبرگان قانون اساسی در سال ۵۸ تشکیل شد و در عرض سه ماه قانون اساسی را تهیه کرد و در رفراندومی به تصویب مردم رساند. یکی از مباحث مهم در این مجلس نحوه تصویب اصل ولایت فقیه است. آیت الله منتظری در این باره می‌گوید:

من و مرحوم دکتر بهشتی در مجلس خبرگان استدلال می‎کردیم که مثلا در شوروی که می‎خواهند حکومتی را اداره کنند چون می‎خواهند مرام کمونیستی را پیاده کنند کسی را که ایدئولوگ باشد و در مسائل کمونیستی وارد باشد او را برای حکومت انتخاب می‎کنند و در راس قرار می‎دهند تا او با آگاهی آن مرام را پیاده کند.

ما در مسائل اسلامی همین حرف را می‎زنیم که وی (منتخب) نه تنها باید در مسائل اسلامی وارد باشد بلکه باید در این زمینه اعلم از دیگران باشد، و آن کس که اعلم به مسائل اسلام است در واقع سه وظیفه دارد: یکی اداره شئون مسلمین بر اساس موازین اسلامی، یکی هم مرجعیت تقلید و یکی هم ولایت قضاء؛ روی این جهت هم باید اعلم باشد هم اتقی هم آگاه به مسائل جامعه.

من و مرحوم آقای بهشتی و آقای ربانی شیرازی و بعضی افراد دیگر از جمله آقای دکتر سید حسن آیت روی این قضیه اصرار داشتیم، البته بعضی‌ها هم مثل آقای طالقانی و آقای بنی صدر با آن مخالف بودند؛ بعد راجع به مسائل اسلام که صحبت می‎شد آقای بنی صدر می‎گفت: «من اصلا این مجتهدین را مجتهد نمی دانم من خودم را از همه اعلم می‎دانم چون اجتهاد یکصد و شصت علم لازم دارد که فقها فاقد آن هستند و من همه یکصد و شصت علم را دارا هستم !» البته من نفهمیدم که آن یکصد و شصت علم چیست که ایشان داراست!

 

منبع: خاطرات آیت الله منتظری، جلد اول، ص ۴۵۵٫

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *