تنفس در«اتاق شفاخانه»در عودلاجان+فیلم

گروه تفریح و نشاط؛ معصومه اصغری: زور خنکای صبح هنوز به آفتاب مرداد ماه می‌چربد.کاسب‌های راسته امامزاده یحیی عار دارند کرکره مغازه‌های‌شان را لنگه ظهر بالا بدهند. مثال کهنه کارهای بازار سحرخیز هستند. حجره‌شان هر کجای این گذر نشسته باشند مثل گل آفتابگردانی که اصرار به رو به خورشید بودن دارد، چرخی  می‌زنند. با نگاه‌شان گنبد مخروطی شکل امامزاده را می‌جورند قامت شان را صاف می‌کنند. دست راست‌شان کف سینه‌شان می‌نشیند و بالا تنه‌شان را به احترامی همیشگی خمان می‌کنند و زیر لب سلام می‌دهند. قدیمی‌های این بخش از عودلاجان خیلی خوب می‌دانند هر چه دارند از برکت حضور این امامزادگان است و محله‌شان گرداگرد این بارگاه پا گرفته و بعد اسم و رسمی به هم زده است. اگر قصد استخوان سبک کردن دارید پیشنهادمان این است که در روزهای گرم و دلچسب تابستان زائر حرم این دو بزرگوار شوید.

 

شهادتی شبیه به ۷۲ تن

عزالدین یحیی و عزالدین محمد (ع ) مریدان از جان گذشته‌ای داشتند. همیشه عده‌ای که جان آماده و گوش‌های شنوایی برای احادیث اهل بیت و معارف الهی  داشتند مثل حواریون آن‌ها را دوره می‌کردند و این دو بزرگوار به کار تبلیغ این آموزه‌ها اشتغال داشتند. نصرالله حدادی تهران شناس درباره نیای این امامزادگان می‌گوید:«نسب این دو بزرگوار بعد از ۱۵ پشت به حضرت زین العابدین (ع) می‌رسد. زمان شهادت آن‌ها در کتیبه سال ۵۷۵ شمسی مرقوم شده است. عوامل علاءالدین تکش سلطان خوارزمشاهی این امامزادگان را به شهادت رساندند. سرهای‌شان را از تن جدا کرده و به پیکرهای‌شان  اهانت کردند. وقتی تن‌های مطهر این دو بزرگوار با آب قنات به این محله رسید مردم برای‌شان سوگی نظیر سوگواری روز عاشورا برگزار کردند و بلافاصله بعد از مدفن یافتن بر مزار آن‌ها بقعه‌ای پا گرفت و محل رجوع مریدان این حضرات شد. 

 

رضاخان دستور تخریب این بارگاه را داد

نصرالله حدادی بعد از گشتی که در حیاط  نقلی امامزاده می‌زند پای عکس قدیمی امامزاده  قرار می‌گیرد و راوی روزهایی می‌شود که رضا خان دستور تخریب این امامزاده را صادر کرد:«در زمان حکومت پهلوی اول هر مکانی که محلی برای تجمعی آیینی بود خیلی زود قرق می شد. رضاخان بعد از این که قدرت خود را تثبیت کرد سر ناسازگاری با هر چیزی که بویی از دین داشت برداشت و به همین دلیل دستور داد این امامزاده را با خاک یکسان کنند و در محل آن پادگانی نظامی بسازند. این تخریب در سال ۱۳۱۸ انجام شد اما  مردم همین کوچه و بازار کمی بعد از شهریور ۱۳۲۰ و زمانی که رضا خان دیگر به جزیره موریس تبعید شده بود به وزارت معارف وقت فشار آوردند و  دوباره در این  محوطه بقعه و بارگاهی برای این امامزادگان ساخته شد.

 

اتاقی برای مجاور شدن

در تهران قدیم باب بود زائرهایی که از راه دور می‌آمدند مهمان و مجاور امامزاده  شوند. خیلی‌ها به شوق همین همنشینی  با اسب و قاطر از گردنه کوه و سینه صحرا و شهرها و آبادی‌های دور و نزدیک  برای شفا خواستن و قرار دل گرفتن  به زیارت این امامزادگان می‌آمدند و در اتاقی اتراق می‌کردند که  نصرالله حدادی می‌گوید به  شفاخانه  شناخته می‌شد :« تا همین چند سال پیش اتاقی که به عنوان شفا خانه از آن یاد می‌شد درست بیخ  گوش  رواق‌های سرتا سری این امامزاده قرار داشت و زواری که از راه دور به اینجا می‌آمدند دیگر لازم نبود در به در دنبال مسافرخانه باشند و هزینه‌ای  به آن‌ها تحمیل شود. آن‌ها مهمان امامزاده می شدند و خیلی وقت‌ها در رتق و فتق امور جاری  امامزاده  به خدام آن کمک می‌کردند. از این‌رو نام این اتاق‌ها را شفاخانه می‌گذاشتند. مجاور بعد از ترک آن با جان و دلی پاک و عبادت کرده  راهی  ولایت و آبادی‌اش می‌شد و دست کمی از آدمی که شفا گرفته باشد نداشت.

 

این درخت هزار سال دارد 

پا به سن گذاشته‌ترین چنار تهران که می‌رسیم نصرالله حدادی دستی به تنه قطور آن  می‌ساید. سر بالا می‌گیرد و آخرین برگ‌های پنجه‌ای شکل سرشاخه‌های تازه هرس شده را  نگاه می‌کند و یادمان می‌اندازد روزگاری نام تهران چنارستان بود:«مردم تهران به نشاندن نهال باور داشتند. آن را منشاء برکات زیادی می‌دانستند. حیاط همه خانه‌ها پر بود از درخت‌های مثمر و غیر مثمر. میان این درخت‌ها چنار به دلیل منیع الطبع بودن و زود پاجوش خوردنش محبوبیت ویژه‌ای بین تهرانی‌ها داشت. سر هر کوی و برزنی این درخت نشانده می‌شد. برگ‌های چنار پنجه‌ای شکل است و شاخه‌های آن به سمت بالا کشیده می‌شود. به همین دلیل این درخت برای تهرانی‌ها نمادی از نیایش بود. چنار حیاط امامزاده یحیی این روزها سالخورده‌ترین درخت این شهر است و شیرین بیش از ۹ قرن قدمت دارد.»

 

مسیرهای دسترسی 

آرام گرفتن و عبادت در کنار ضریح مطهر این امامزادگان  بی‌برو برگرد استخوان‌تان را سبک می‌کند. اگر قصد گشت زدن در گذر امامزاده یحیی و زیارت این بقعه را دارید باید خودتان را از خیابان‌های ری و ۱۵ خرداد به این راسته برسانید. نزدیک‌ترین ایستگاه مترو به این گذر ایستگاه ۱۵ خرداد است و تاکسی‌های خط  سه راه امین حضور و خیابان ۱۵ خرداد شرقی از مقابل این گذر عبور می‌کنند و می‌توانند شما را  بی‌دردسر  به این  امامزاده  برسانند.     

 

 

انتهای پیام/

                         

                                                  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *